Μια γυναίκα στο παράθυρο της - Πιέρ Ντριέ Λα Ροσέλ


Η ιστορία εκτυλίσσεται στην Ελλάδα που ο Ντριέ εξερεύνησε σε ένα από τα ταξίδια του το 1928. Επίκεντρο του βιβλίου μια νέα, όμορφη, πλούσια γυναίκα, μια μαρκησία, παντρεμένη με έναν ιταλό διπλωμάτη που υπηρετεί στην Αθήνα. Βρισκόμαστε στον Μεσοπόλεμο, στο ξενοδοχείο "Ακρόπολις". Από τις πρώτες σελίδες δίνεται ο τόνος: «Τους Γάλλους τους αναγνώριζες από το στενόχωρο ύφος τους, την ευτελή αυστηρότητα του κουστουμιού τους. Σε τούτο το χωλ, όπου η κυρίως γλώσσα ήταν τα γαλλικά, φάνταζαν αλλόκοτοι. Κι όμως, γύρω τους, τα παράσημα της Λεγεώνος της Τιμής άστραφταν πάνω στα ελληνικά σακάκια». Ο Ντριέ είναι ανελέητος. Ιχνογραφεί τους αστούς με μιαν αμείλικτη διαύγεια. Τους απεχθανόταν, όπως και ολόκληρη την κοινωνία. Και αυτό γιατί δεν μπορούσε να υποφέρει, πάνω απ όλα, τον ίδιο του τον εαυτό. Ο Ντριέ αποτύπωσε θαυμαστά την πολιτική, ηθική και σεξουαλική κρίση που σφράγισε μια γενιά τραυματισμένη από τον πόλεμο του 14. Τη γενιά του. Το έργο του συνιστά ένα πελώριο και μεγαλειώδες κατηγορώ απέναντι στην κοινωνική παρακμή που τον περιέβαλλε. Ταυτόχρονα όμως ­το πιο σημαντικό­ αναζητούσε με ενθουσιασμό εκείνο που θα μπορούσε να φέρει την ανανέωση. Σε όλη του τη ζωή όχι μόνο δεν παραδέχθηκε τη «λαμπρή απομόνωση του καλλιτέχνη», αλλά και στρατεύτηκε στα πολιτικά κινήματα του καιρού του. Μετά τον υπερρεαλισμό, τον μαγνήτισε ο πειρασμός της Αριστεράς (ακριβώς την περίοδο που γράφει το βιβλίο), κι αφού μεταστράφηκε και ασπάστηκε τον φασισμό, έφτασε να συνεργαστεί ακόμη και με την εθνικοσιαλιστική Γερμανία. Σύντομα, όμως, οι χιτλερικές θηριωδίες τον γέμισαν τρόμο, κι έτσι αφέθηκε, αχαλίνωτος, τυφλωμένος, να πέσει στις πιο ακραίες αντιφάσεις.

Ο συγγραφέας Πιέρ Ντριέ λα Ροσέλ (1893-1945) χαρακτηριζόταν ένας δανδής της λογοτεχνίας. Παρόλο που του άρεσε να εμφανίζεται ράθυμος και νωθρός, λέει ο Φιλίπ Σουπώ, στην πραγματικότητα δεν έπαψε ποτέ να είναι ανήσυχο πνεύμα. Άνθρωπος του ενστίκτου και ταυτόχρονα διανοούμενος, σπούδασε πολιτικές επιστήμες και επηρεάστηκε από τους Νίτσε, Μπαρές, Σορέλ και Σπένγκλερ, από τους οποίους υιοθέτησε τις έννοιες του μυστικισμού και της παρακμής του Δυτικού Κόσμου. Αναρρώνοντας από τα τραύματά του μετά τη μάχη του Βερντέν- στην οποία διακρίθηκε, όπως και στη μάχη του Σαρλερουά, όπου σκοτώθηκε ο καλύτερός του φίλος- εξέδωσε το 1917 την ποιητική συλλογή "Interrogation" ("Διερωτήσεις"), στην οποία αναφέρεται στον πατριωτισμό, τον ηρωισμό αλλά και τη δυσανάλογα μεγάλη θυσία των μαχητών. Το ίδιο κλίμα κυριαρχεί αργότερα στις νουβέλες "Η κωμωδία του Σαρλερουά" (1934). Συνδέθηκε φιλικά με τους σουρεαλιστές (Λουί Αραγκόν, Ζακ Ριγκό), αλλά διέκοψε τις σχέσεις του μαζί τους όταν στράφηκαν προς το κομμουνιστικό κόμμα, μετά το 1925.

Την ίδια εποχή, ο Ντριέ λα Ροσέλ συνειδητοποιεί ότι ο Πόλεμος έχει αφήσει τόσο τη Γαλλία όσο και τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης σε βαθειά κρίση ("Mesure de la France", 1922)· εκτιμά ότι ένας νέος πόλεμος μπορεί να αποφευχθεί μόνο μέσα από την ένωση της Ευρώπης. Μόνο ενωμένη η Ευρώπη, θα μπορέσει να αντιμετωπίσει την "απειλή" που, όπως πιστεύει, αντιπροσωπεύουν εναντίον της "τα 150 εκατομμύρια των Ρώσων και τα 120 εκατομμύρια Αμερικανών". Στη δεκαετία του 30 ταξιδεύει αρκετά στη Λ. Αμερική, στο Βερολίνο και στη Μόσχα και προσεγγίζει ταυτόχρονα οργανώσεις της γαλλικής αριστεράς, δεξιάς και ακροδεξιάς (μεταξύ άλλων, τη "Lutte de Jeunes" του Bertrand de Jouvenel, που ασκεί πάνω του ιδιαίτερη επίδραση). Παρευρίσκεται στο ναζιστικό συνέδριο της Νυρεμβέργης, το 1933, και την επόμενη χρονιά εντάσσεται οριστικά στο φασιστικό κίνημα και αρχίζει να ευαγγελίζεται έναν "ευφυή καπιταλισμό", έναν "πατριωτικό", δηλ. μη κομμουνιστικό σοσιαλισμό ("Sosialism fasciste", 1934) και μια υπερεθνική ένωση της Ευρώπης υπό τον Χίτλερ.

Στα τρία πρώτα χρόνια της γερμανικής κατοχής εργάζεται ως διευθυντής στη Nouvelle Revue Francaise. Ωστόσο, εγκαταλείπει τη θέση του -αφού έχει γλιτώσει την πρώτη γυναίκα του, που είναι εβραία, από τα κρεματόρια- απογοητευμένος από την "εθνικιστική αλλαζονεία" των γερμανών και την πλήρη ασυμφωνία του πνεύματός τους με τη δική του ιδέα περί Ευρώπης. Η νίκη των συμμάχων στον πόλεμο προκαλεί την οριστική κατάρρευση της ιδεολογικής του κατασκευής. Προσπαθεί χωρίς επιτυχία να αυτοκτονήσει στις 11.8.1944, δύο μήνες μετά την απόβαση των συμμάχων στη Νορμανδία, και τα καταφέρνει τελικά ένα χρόνο αργότερα, στις 15.3.1945, παρά το ότι διανοούμενοι όπως ο Αντρέ Μαλρώ έχουν σπεύσει για την υπεράσπισή του.

Εκτός από τα πολιτικά του δοκίμια ("Mesure de la France", 1922, "Geneve ou Moscou", 1928, "L Europe contre les patries", κ.ά.), o Πιέρ Ντριέ λα Ροσέλ έγραψε ποιήματα, μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και ημερολόγιο. Τα γνωστότερα μυθιστορήματά του είναι: "Plaintes contre inconnue", "L homme couvert de femmes", "Un homme a cheval", "Le feu follet". 

.

Facebook

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *