Ιουλίου όχλησις και 61 χάικου - Ελένη Σιγαλού



Η ποίηση της Ελένης Σιγαλού ακροβατεί ανάμεσα στο λυρικό και στο πιο λιτό ύφος. Ακριβώς στο όριο. Σαν να γνωρίζει πως αν γείρει από τη μια ή από την άλλη μεριά, θα καταστραφεί η ευαίσθητη ισορροπία και το ποίημα θα καταρρεύσει. Δεν παρασύρεται από έναν αδιέξοδο και άστοχο συναισθηματισμό. Ξέρει πως δεν θα ωφελούσε. Μα ταυτόχρονα σηκώνει λίγο το ποίημά της από το χώμα, του δίνει μια ανάσα ανυψωτική και αναζωογονητική. Ο λόγος πότε να πετάει στο φυσικό ξαστέρωμα και πότε να πατάει στο γήινο φθαρτό και ευτελές. Ενδιαφέρουσα γραφή.
Τη συλλογή συμπληρώνουν 61 χαϊκού. Με τη φόρμα του μικρού στιχουργήματος κατά την ιαπωνική εκδοχή. Όχι μόνο στο μέτρημα των συλλαβών και τη δομή των στίχων, αλλά και στο περιεχόμενο, με τη φυσική ακολουθία των εποχών κατά το κλασικό πρότυπο του είδους.
Επιλέγοντας από αυτές τις τέσσερις εποχές, στις οποίες χωρίζονται τα χαϊκού της συλλογής, τα 4 ακροτελεύτια βλέπουμε τη θεώρηση ζωής που μας δίνει η ποιήτρια.(Διώνης Δημητριάδου)


.

Facebook

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *