Ο πανικός - Maupassant Guy de



Οι ιστορίες που ακολουθούν και που έχουν από τον ίδιο τον συγγραφέα καταχωρηθεί σ' αυτό το βιβλίο είναι απόλυτα ενδεικτικές της νοοτροπίας και της ψυχοσύνθεσης του Μωπασσάν. Ελάχιστες έχουν κοινά σημεία μεταξύ τους κι αυτό, όπου συμβαίνει, οφείλεται σε παρεμφερή κοινωνικά ερεθίσματα κι όχι σ' επανάληψη απ' την πλευρά του συγγραφέα. Στα 100 χρόνια που 'χουν μεσολαβήσει απ' τη Γαλλική Επανάσταση έχει διαμορφωθεί διαφορετική τάξη πραγμάτων. Ο Μωπασσάν χρησιμοποιεί για ήρωες χαρακτηριστικούς τύπους απ' όλα τα κοινωνικά στρώματα. Στην πένα του η περιγραφή γίνεται εικόνα, η λεπτομέρεια γίνεται μελέτη. Στους ήρωές του θα βρούμε στοιχειά του χαρακτήρα μας, θ' ακούσουμε δικές μας απόκρυφες σκέψεις κι επιθυμίες. Ο συγγραφέας σπανία κρίνει ή κατακρίνει. Συνηθέστερα παρουσιάζει τον άνθρωπο έτσι όπως είναι πραγματικά, εγωιστής έστω κι αν δείχνει πως θυσιάζεται για τους άλλους, τσιγκούνης έστω κι αν βρίσκει προφάσεις για να μη φανεί τέτοιος, κακός έστω κι αν φοράει προσωπείο. Κανένας ανθρώπινος τύπος δεν τον αφήνει ασυγκίνητο. Όμως, παρά τη ρεαλιστική αταραξία πού γενικά τον διακρίνει, υπάρχουν θέματα οπού η υποκειμενική του θέση είναι περισσότερο από φανερή παρ' όλο πού δεν είναι ποτέ άμεσα διατυπωμένη. Στις ιστορίες οπού βασικά πρόσωπα είναι οι γυναίκες, για παράδειγμα, εύκολα θα καταλάβει ο αναγνώστης πώς ο συγγραφέας διαπλάθει τους γυναικείους χαρακτήρες μέσ' απ' την υποκειμενική του θεώρηση και μόνο. Η σχέση του με το "άλλο φύλο" - σύμφωνα πάντα με τις υπάρχουσες μαρτυρίες - ήταν προβληματική. Οι δεσμοί πού δημιούργησε με γυναίκες "παντός είδους" ήταν απόλυτα εφήμεροι και γενικά επιφανειακοί. Σε καμιά περίπτωση δε μπόρεσε ο συγγραφέας να βρει στο πρόσωπο της γυναίκας το ιδανικό όπως το 'χε σχηματοποιήσει η φαντασία του, παρ όλο πού έψαξε πολύ για να το βρει. Μέσ' απ' τον ανυπόκριτο ρεαλισμό πού τον χαρακτηρίζει, ξεσπάει εκεί οπού τα ερεθίσματα τον προκαλούν, σε μια καθολική αποστροφή προς ανθρώπους και καταστάσεις πού, με το πρόσχημα του καθοδηγητή, επεμβαίνουν στη ζωή και το έργο του.

O Henri Rene Albert Guy de Maupassant γεννιέται στη Νορμανδία το 1850 και πεθαίνει στο Παρίσι το 1893. Ξεκινά να γράφει σε ηλικία δεκατριών χρόνων και συνεχίζει να δουλεύει εντατικά μέχρι το τέλος της ζωής του. Στο έργο του περιλαμβάνονται έξι μυθιστορήματα, οκτώ θεατρικά έργα, μερικές ποιητικές συλλογές, πολλά δοκίμια, άρθρα και ταξιδιωτικά αφηγήματα και το κυριότερο, πάνω από τριακόσια διηγήματα. Ο Maupassant μεγαλώνει στη Νορμανδία, κοντά στη φύση και τους ανθρώπους της υπαίθρου. Είναι ένα πανέξυπνο αγόρι με μεγάλη παρατηρητικότητα που απολαμβάνει εξίσου το παιχνίδι με τη μελέτη. Όταν ο Guy γράφει τους πρώτους του στίχους, η μητέρα του, ενθουσιασμένη τον αναθέτει στον Flaubert , παλιό οικογενειακό φίλο, που γίνεται ο πνευματικός πατέρας του Maupassant. Σε ηλικία δεκαεννέα ετών ξεκικά σπουδές στη νομική σχολή του Παρισιού και αργότερα προσλαμβάνεται στο δημόσιο. Το 1874 γνωρίζει στο σπίτι του Flaubert τον Zola, ο οποίος τον περιβάλλει με φιλία και τον εισάγει σ' έναν κύκλο μεγάλων καλλιτεχνών της εποχής. Το 1880 με τη βοήθεια του Zola εκδίδεται το διήγημά του "Χοντρομπαλού" χάρη στο οποίο αναγνωρίζεται ως μεγάλος διηγηματογράφος. Παραιτείται από το υπουργείο και ασχολείται αποκλειστικά με το γράψιμο. Ο Maupassant αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και πεθαίνει από σύφιλη σε ψυχιατρική κλινική του Παρισιού σε ηλικία μόλις σαράντα τριών ετών. Στα 310 διηγήματά του έχει καταγράψει την πραγματικότητα σε όλες της τις εκφάνσεις, αποστασιοποιημένα, χωρίς να αναπτύσσει κοινωνικούς προβληματισμούς, με ύφος λιτό και ακριβές, άλλοτε ανάλαφρο και περιπαικτικό και άλλοτε πικρό και ζοφερό.

.

Facebook

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *