Το κατά αιγαίον πάθη - Κώστας Αρκουδέας


Ο Γιώργος Ρώμας φτάνει στη Θήρα λίγο μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Σκοπεύει να κάνει ένα μικρό πέρασμα από το νησί και να συνεχίσει την περιήγησή του, αλλά τελικά θα μείνει πολύ περισσότερο. Κοιτάζει τώρα τη χαρακιά που του έχει αφήσει: ένα βαθύ αυλάκωμα που γίνεται πιο έντονο όταν χαμογελάει. Όσο βαθύ και αν είναι, όμως, δεν συγκρίνεται με τα σημάδια μέσα του, που δεν διαφέρουν από αυτά της Σαντορίνης. Τα κατά Αιγαίον πάθη ξεκινούν σαν μια ανέμελη περιπλάνηση στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά και καταλήγουν να εξερευνούν τις πιο σκοτεινές πτυχές των ερωτικών σχέσεων. Ένα μυθιστόρημα βιωματικό, σχεδόν αυτοβιογραφικό, με ήρωες που ο συγγραφέας γνώρισε κατά τη διάρκεια της μακράς παραμονής του στη Θήρα. Πολυπρόσωπη εξιστόρηση με βασικό πρωταγωνιστή τον Μπαλή, που γοητεύει τον αφηγητή με το πάθος του για ζωή. Οι αληθινοί πρωταγωνιστές, ωστόσο, είναι τα τέσσερα στοιχεία της φύσης. Η θάλασσα του Αιγαίου, άγρια και απρόβλεπτη, ο άνεμος που συνομιλεί με τις καρδιές των ανθρώπων, τα ηφαίστεια που κοχλάζουν, έτοιμα ανά πάσα στιγμή να εκραγούν, και τέλος, το αλάτι της γης που πέφτει στις πληγές των ηρώων και τις καίει.

Ο Κώστας Αρκουδέας γεννήθηκε το 1958 στην Αθήνα και πέρασε τα καλοκαίρια των παιδικών του χρόνων στο ορεινό χωριό Πολιάνα της μεσσηνιακής Μάνης, στη γενέτειρα των γονιών του. Ακολουθώντας την καλλιτεχνική κλίση της οικογένειας, άρχισε να γράφει από νεαρή ηλικία, ενώ παράλληλα έκανε διάφορες δουλειές με σκοπό να περισυλλέξει εμπειρίες. Την άνοιξη του 1986 κυκλοφόρησε τη συλλογή διηγημάτων Άσ' τον Μπομπ Μάρλεϋ να περιμένει. Το βιβλίο εξαντλήθηκε σχεδόν αμέσως και, καθώς ο συγγραφέας αρνήθηκε να το επανεκδώσει, απέκτησε συλλεκτική αξία. Τούτο είχε σαν αποτέλεσμα κάποιο αντίτυπο του Μπομπ Μάρλεϋ να δοθεί στη Θεσσαλονίκη ως αντάλλαγμα για ένα σπάνιο μπλουζάκι των Cure και στη συνέχεια στην Κύπρο για ένα παλιό ρώσικο βιολί. Στα επόμενα δύο χρόνια, ο συγγραφέας κυκλοφόρησε δύο βιβλία. Τη μίνι τριλογία Η πόλη με τα χίλια πρόσωπα, στην οποία αποτυπώνει το κλίμα μιας παρέας και τη στάση μιας γενιάς («χειμώνας στην πόλη - καλοκαίρι στα νησιά») και ένα μυθιστόρημα φυγής γεμάτο διηγήματα, με τίτλο Το τραγούδι των τροπικών. Η παραμονή του για μια τετραετία στη Σαντορίνη υπήρξε καθοριστική για τον ίδιο και σηματοδότησε το οριστικό πέρασμά του στο μυθιστόρημα. Τα έργα εκείνης της περιόδου ήταν Το παλιό δέρμα του φιδιού (που αποτέλεσε τη βάση για το βιβλίο του Ποτέ τον ίδιο δρόμο) και Τα κατά Αιγαίον πάθη, στις σελίδες του οποίου παρελαύνει το πολύχρωμο πλήθος που συρρέει το καλοκαίρι στα νησιά. Το 1994 άφησε τη Σαντορίνη και, επιστρέφοντας στην Αθήνα, εργάστηκε αρχικά στο Υπουργείο Πολιτισμού και στη συνέχεια στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Εξέδωσε τη νουβέλα Και πρόσεχε να μην πετρώσεις, τη συλλογή διηγημάτων Όλες οι μέρες Κυριακή, με κείμενα της περιόδου 1998-2000, και την επιστολική νουβέλα Αναζητώντας την ιδανική γυναίκα. Με το βιβλίο του "Ο πειρατής" επανέρχεται στο μυθιστόρημα και, χρησιμοποιώντας την πολυεστιακή γραφή, επιχειρεί για πρώτη φορά να αγγίξει τις ρίζες της καταγωγής του.

.

Facebook

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *