Η Φερέοικη - Ελένη Λαδιά

"Ξαναβγήκαμε στο σύθαμπο, όπου υπήρχε ένας μεγάλος τάφος αφιερωμένος στην ομαδική Μητέρα. Πάνω του βρισκόταν καθήμενο το επιτύμβιο άγαλμα μιας μητρικής μορφής χωρίς ατομικά χαρακτηριστικά.
Περιεργαστήκαμε για λίγο το ταφικό μνημείο και η Φερέοικη με ξανάπιασε από το χέρι, για να με οδηγήσει εκεί όπου ήθελε.
Άρχισε να παίρνει πρωτοβουλίες σαν να ήταν αυτή η δημιουργός, κι εγώ μία άβουλη ηρωίδα μυθιστορήματος, ενώ είχε αδυνατίσει κι άλλο, τόσο που έγινε διάφανη, τόσο διάφανη, ώστε σε λίγο θα διαγράφονταν τα σωθικά της. Με απομάκρυνε από τον κοινό τάφο, ενώ συγχρόνως άρχισε να απαγγέλλει στίχους. "Πρόσεξε", μου είπε, "ο τίτλος του ποιήματος είναι: "Αυτά είπαν οι νεκροί στα δέντρα". Είναι του ποιητή που αγαπώ..."
Άκουγα την φωνή της που βάθαινε, εκφραστική σαν να άνηκε σε μέτζο σοπράνο, να ηχεί μέσα στο αργυρένιο σούρουπο.
Τι λοιπόν
δέντρο
χρυσαφένια αρχή στη χάση και στη φέξη
κατάδυση ή παιχνίδι αστραπής και κόσμου με το μανιακό σκοτάδι;"

Στο τελευταίο μυθιστόρημα της Ελένης Λαδιά αποσυμπλέκονται τα πλέον δύσβατα και τα πλέον καίρια νήματα της ανθρώπινης ύπαρξης: το νόημα του θανάτου, το νόημα της ανάστασης, ο κατευνασμός του πένθους. Η Φερέοικη διαβάζεται απνευστί (ή βλέπεται σαν όνειρο). Σε αυτήν πρόσωπα ρεαλιστικά, αλλά και πρόσωπα κατ' εικόνα της συγγραφέως, σκηνές κοινωνικής ιστορίας και συγγραφικές τεχνικές αποσυμβολοποιούνται και προσφέρονται στον αναγνώστη ως μια απολαυστική σημερινή και ταυτόχρονα αρχαία αφήγηση, όπου οι ήρωες φτάνουν μέχρι τη χώρα της Μνήμης και μέχρι τις πύλες του Άδη, για να αποδεχθούν τελικά την ανθρώπινη μοίρα. Γιατί ό άνθρωπος κουβαλά το πεπρωμένο του όπως τα φερέοικα ζώα το όστρακό τους.

Η Ελένη Λαδιά είναι Ελληνίδα πεζογράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945.Σπούδασε αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή και Θεολογία στη Θεολογική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ασχολείται αποκλειστικά με την λογοτεχνία από την εφηβική ηλικία ως σήμερα αφού έχει γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια καί μεταφράσεις έργων, ενώ άρθρα της έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά καί σε εφημερίδες. Έχει τιμηθεί με Β' Κρατικό Βραβείο (1981) για τον «Χάλκινο ύπνο» και με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1991) για την «Ωρογραφία», βιβλίο που ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό βραβείο του 1993, καθώς και με το Κρατικό Βραβείο 2007 για το βιβλίο «Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι».
Διηγήματά της έχουν μεταφρασθεί στα σλοβένικα, γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά, γεωργιανά, εβραϊκά. Το μυθιστόρημά της Χι ο Λεοντόμορφος μεταφράστηκε στα σερβικά, τα Η Χάρις, Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι και η Αποσπασματική σχέση στα ρουμανικά. Οι Ομηρικοί Ύμνοι, σε απόδοση Δ.Π. Παπαδίτσα - Ελένης Λαδιά έχουν μεταφραστεί στα φινλανδικά. Απόσπασμα από το βιβλίο της Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι έχει μεταφραστεί σε 10 γλώσσες από το ΕΚΕΜΕΛ.
Eίναι Μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και επίτιμο μέλος της Εταιρίας Συγγραφέων.

.

Facebook

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *