Οι περιπέτειες του Χακ Φιν - Mark Twain


Είχαν όντως περάσει εφτά χρόνια από τον Ιούλιο του 1876, όπου, αμέσως μετά την έκδοση του Τομ Σόγερ, ο Μαρκ Τουέιν είχε ξεκινήσει "μια ακόμα αγορίστικη ιστορία". Όχι για άλλο λόγο, έγραφε, αλλά περισσότερο "για να έχω κάτι ν' ασχολούμαι". Μέσα σε ένα μήνα είχε κιόλας γράψει τετρακόσιες σελίδες από την "Αυτοβιογραφία του Χακ Φιν", όπως την ονόμαζε. Ξαφνικά, όμως, εκεί που νόμιζε πως το βιβλίο ήταν σχεδόν έτοιμο, αποφάσισε ότι αυτό που είχε γράψει δεν του "άρεσε και πάρα πολύ", κι ότι ή θα το έκαιγε ή θα το καταχώνιαζε κάπου. Αυτή η τακτική, του να δίνεται ολόψυχα σε ένα βιβλίο και στη συνέχεια να χάνει το ενδιαφέρον του, δεν ήταν κάτι καινούριο για τον Τουέιν. "Όσο το βιβλίο γραφόταν από μόνο του", είχε πει κάποτε, "εγώ ήμουν πιστός δούλος του, γεμάτος ενδιαφέρον... από τη στιγμή, όμως, που το βιβλίο προσπαθούσε να βάλει εμένα να σκαρφιστώ την πλοκή του... το άφηνα στην άκρη... η δεξαμενή μου στέρευε". Έτσι κι αυτή τη φορά, η δεξαμενή του "στέρεψε" σ' ένα ιδιαίτερα δύσκολο σημείο. Ο Τουέιν σταμάτησε να γράφει, πιθανότατα για τρία χρόνια, προς το τέλος του σημερινού Κεφαλαίου XVI. Και χρειάστηκαν εφτά χρόνια αποσπασματικών προσπαθειών για να μπορέσει να αναπτύξει και να ολοκληρώσει τα θέματα που είχε εισαγάγει σ' εκείνα τα πρώτα δεκαέξι κεφάλαια

Ο Σάμιουελ Λόνγκχορν Κλέμενς, που έγινε γνωστός σ' όλο τον κόσμο ως Μαρκ Τουέιν, γεννήθηκε το 1835 και μεγάλωσε στο παραποτάμιο λιμάνι Χάνιμπαλ, στο Μιζούρι. Σε ηλικία δώδεκα χρόνων εγκατέλειψε το σχολείο ψάχνοντας για δουλειά. Εργάστηκε ως καπετάνιος σε ατμόπλοιο, τυπογράφος, στρατιώτης, χρυσοθήρας, εργάτης ορυχείων και ανταποκριτής στις Δυτικές Πολιτείες. Οι εμπειρίες του τον πλούτισαν με μια βαθιά γνώση των ανθρώπων, καθώς και με την ικανότητα να χειρίζεται τις διαλέκτους τους και να κατανοεί τα έθιμά τους. Με το βιβλίο του "Ο περίφημος βάτραχος της Καλαβέρας" (1865) κέρδισε το ενδιαφέρον των συμπολιτών του και με το "Οι Αφελείς Ταξιδεύουν" ενίσχυσε τη φήμη του. Αλλά μόνο με το μυθιστόρημά του "Η Ζωή στο Μισισιπή" που έγραψε το 1883, και με τις "Περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν" το 1884, αναγνωρίστηκε ως ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Αμερικής. Προς το τέλος της ζωής του, κυνηγημένος από προσωπικές δυσκολίες και οικονομικά προβλήματα, ο Τουέιν έχασε την αισιοδοξία του, με αποτέλεσμα μόνο οι ιστορίες "Ο άνθρωπος που διέφθειρε τον Χάντλμπουργκ" και "Ο μυστηριώδης ξένος" (που εκδόθηκε μετά το θάνατό του, το 1916) να είναι αντάξιες του μεγάλου ταλέντου του.

.

Facebook

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *