Νύχτωσε αγάπη μου είναι χθές - Λίλη Ζωγράφου

Η συναρπαστική ζωή μιας γυναίκας από την αρχή μιας ερωτικής διαδρομής ως πάντα, από χθες ως χθες.
Εδώ μαθαίνουμε όντως για τη συναρπαστική ιστορία μιας γυναίκας, αλλά και όλων όσοι την περιτριγυρίζουν. Είναι η ιστορία μιας γοητευτικής ηθοποιού του θεάτρου, που όσο κι αν περνούν τα χρόνια εξακολουθεί να ελκύει τους πάντες, άντρες και γυναίκες.
Η Ελισάβετ είναι μια από εκείνες τις γυναίκες που δε γερνάνε ποτέ. Που ξεχελίζουν από ζωή σε κάθε τους εκδήλωση. Που θεωρούν τα πάντα – ακόμη και τον έρωτα-, σαν πράγματα περαστικά, που δεν έρχονται για να μείνουν, αλλά που μας προσφέρουν ηδονές και ευτυχία που οφείλουμε να ρουφήξουμε. Κάποιοι θα έλεγαν ότι η Ελισάβετ είναι η συνείδησή μας.
Και φυσικά είναι μια γυναίκα γεμάτη πάθη και αδυναμίες που δεν προσπαθεί να συγκαλύψει. Αντίθετα τα αποκαλύπτει η ίδια και χαίρεται γι’ αυτό: «…Τα πάθη μας μάς καίνε μέχρι στάχτη, αλλά ξαναγεννιόμαστε κι αγαπούμε ξανά και ξανά παντοτινά, παντοτινά πάλι και πάλι». Όπως είναι λογικό γυναίκες σαν την Ισαβέλλα, προκαλούν στους άλλους το φόβο. Γιατί ο άνθρωπος φοβάται εκείνους που δε φοβούνται, πόσο μάλλον εκείνους που τον αγνοούν και του το λένε κατάμουτρα.

Η Λιλή Ζωγράφου γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1922, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια. Ο πατέρας της ήταν εκδότης εφημερίδας με ιδιαίτερα φιλελεύθερες ιδέες για την εποχή του και πάθος για τη δημοσιογραφία. Φοίτησε στο Λύκειο Κοραής και στο Καθολικό Γυμνάσιο των Ουρσουλίνων στη Νάξο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής φυλακίστηκε για αντιστασιακή δράση ενώ ήταν έγκυος και γέννησε στη φυλακή. Μετά την απελευθέρωση εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Τη διετία 1953-1954 έζησε στο Παρίσι. Από τη θέση της δημοσιογράφου αντιτάχθηκε στη δικτατορία του Παπαδόπουλου. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1950 με τη συλλογή από νουβέλες με τον τίτλο Αγάπη, γνωστή έγινε όμως εννιά χρόνια αργότερα με την έκδοση του βιβλίου της Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός, μια απομυθοποιητική και ψυχαναλυτική προσέγγιση της προσωπικότητας του κρητικού συγγραφέα. Συζητήσεις προκάλεσε και το δοκίμιό της Αντίγνωση: Τα δεκανίκια του καπιταλισμού, στο οποίο υποστήριξε τη θεωρία της περί του χριστιανισμού ως θεμελιακού όρου για την επικράτηση του καπιταλισμού ανά τον κόσμο. Το μυθιστόρημα Η Συβαρίτισσα έχει έντονα αυτοβιογραφικό χρώμα και εμφανείς επιρροές από τη νιτσεϊκή φιλοσοφία. Το θεατρικό της έργο Τιμή ευκαιρίας για τον παράδεισο παραστάθηκε το 1976 από τη Β σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Πέθανε το 1998. Έργα της είναι: Αντιγνώση (1974), Που έδυ μου το κάλλος (1992), Η αγάπη άργησε μια μέρα (1994), Νύχτωσε αγάπη μου, είναι χθες (1995), Οι εβραίοι κάποτε (1996), Κώστας Καρυωτάκης, Μαρία Πολυδούρη και η αρχή της αμφισβήτησης (1996), Ο ηλιοπότης Ελύτης (1997), Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός (1997), Η Συβαρίτισσα (1997), Παλαιοπώλης αναμνήσεων (1998), Μου σερβίρετε ένα βασιλόπουλο, παρακαλώ (1998), Και το χρυσάφι των κορμιών τους (1998), Η γυναίκα σου η αλήτισσα (1998), Η γυναίκα που χάθηκε καβάλα στ’ άλογο (1998), Επάγγελμα πόρνη (1998), Από τη Μήδεια στη Σταχτοπούτα (1998), Σύγχρονός μας ο Κάφκα (1999).

.

Facebook

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *