Η Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) - Σαράντος Ι. Καργάκος


Η συγγραφή του ανά χείρας βιβλίου που θα γίνει αντικείμενο διδασκαλίας στο "Λαϊκό Πανεπιστήμιο" της γεραράς "Εταιρίας Φίλων του Λαού" κινείται πάνω στη γραμμή των άλλων Ιστορικών συγγραφών μας. Στο Καλλιμάχειον "αμάρτυρον ουδέν αείδω". Και, όπως πάντα, sine ira et studio (= χωρίς οργή και πάθος). Χωρίς προκαταλήψεις και ιδεολογικές μονομέρειες. Δεν το κρύβω ότι η οικογένειά μου, κι αυτό στην κατά ποσοστό 90% συν κάτι, φιλοβασιλική Μάνη, ήταν Βενιζελική και αντιμεταξική. Αργότερα -και χωρίς αυτό ποτέ να δηλωθεί- χαρακτηρίστηκε "ντιενεϊκώς" Αριστερή. Ο συγγραφέας του παρόντος, όπως συχνά έχει δηλώσει, απεχθάνεται τις ταμπέλες. Γι' αυτό έναντι όλων, που μνημονεύονται στο βιβλίο αυτό, προσπαθεί να είναι αντικειμενικός. Δεν κάνει διακρίσεις - όπως δυστυχώς γίνεται ακόμη και σε πανεπιστημιακές συγγραφές - στη βιβλιογραφία που χρησιμοποιεί. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί με τους συγγραφείς, όποτε κρίνει σκόπιμο, τους χρησιμοποιεί. Κανέναν δεν "θάβει" από ιδεολογική ή προσωπική αντιπάθεια. Μπορεί να μην έχει εξαντλητική βιβλιογραφία (ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται περί παραδόσεων σε Λαϊκό Πανεπιστήμιο), ωστόσο προσπαθεί σ' αυτή την επιλεκτική βιβλιογραφία να εκπροσωπούνται όλες οι ιστορικές τάσεις που έχουν διαμορφωθεί σχετικά με τη Μικρασιατική εκστρατεία.
Δίνεται επίσης έμφαση στα αγνοημένα κατά τα τελευταία χρόνια πολεμικά γεγονότα, που έχουν υποσκελισθεί από τις πολιτικές, διπλωματικές και οικονομικές αναλύσεις και παροράται κάτι το βασικό: ότι η Μικρασιατική εκστρατεία υπήρξε ένα κορυφαίο στρατιωτικό γεγονός. Ότι ο πόλεμος είναι αυτός που αποτελεί το περιεχόμενό της και που έκρινε την έκβασή της. Δυστυχώς, πολλοί νεώτεροι ιστορικοί λησμονούν το Ηρακλείτειο: "Πόλεμος πάντων πατήρ". Ίσως γιατί δεν τον έχουν γευθεί. Θα ήταν ασέβεια προς τους χιλιάδες νεκρούς του Μικρασιατικού πολέμου (που πιθανώς να ήσαν συγγενείς μας) να αγνοήσουμε τις μάχες στις οποίες αυτοί έχασαν τη ζωή τους. Ασέβεια ακόμη και προς τους νεκρούς αντιπάλους του ελληνικού στρατού που πολέμησαν με αυταπάρνηση για να υπερασπίσουν αυτό που νόμιζαν και νομίζουν δικό τους. εδώ τελειώνει ο πρόλογός μας. Ως εισαγωγή θα παραθέσουμε τα όσα είπαμε στην "Πνευματική Εστία" Παπάγου στις 24 Μαΐου 2009.

Ὁ Σαράντος ι. Καργάκος γεννήθηκε στό Γύθειο τό 1937. Τό 1951 ἐγκαταστάθηκε ὁριστικά στήν Ἀθήνα. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία –ἐργαζόμενος ἀπό μαθητής– στό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν. Πρωταγωνίστησε στό φοιτητικό κίνημα τῶν ἐτῶν 1961-1963 καί ὑπῆρξε εἰσηγητής τοῦ 15% γιά τήν παιδεία. Ἀπό φοιτητής ἄρχισε νά ἀρθρογραφεῖ σέ ἐφημερίδες καί περιοδικά – κάτι πού συνεχίζει μέχρι καί σήμερα. Ὑπῆρξε ἱδρυτικό μέλος τοῦ μεγαλύτερου φροντιστηριακοῦ ὀργανισμοῦ («Ἡράκλειτος») καί δίδαξε ἐπί 15 ἔτη σέ μεγάλα ἰδιωτικά σχολεῖα. Ἀπό τό 1999 δίδαξε ἐπί μία 15ετία στίς ἀνώτατες στρατιωτικές σχολές. Ἡ ἐκδοτική του δραστηριότητα ἄρχισε �ό 1969. Ἔγραψε 17 βιβλία διδακτικά (Μαθήματα Ἐκθέσεων – Γενική Ἱστορία). Παράλληλα ἄρχισε καί ἡ λοιπή συγγραφική δραστηριότητά του. Μέχρι στιγμῆς ἔχει γράψει 99 βιβλία. Ἀπό αὐτά ξεχωρίζουν οἱ γλωσσικές μελέτες Ἀλαλία καί Ἀλεξία, ἡ 6τομη σειρά δοκιμίων Προβληματισμοί: Ἕνας διάλογος μέ τούς νέους, τά ἱστορικά ἔργα Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Κόσμου καί τοῦ Μείζονος χώρου (2 τόμοι), Ἱστορία τῶν Ἀρχαίων Ἀθηνῶν (3 τόμοι), Ἱστορία τῆς Ἀρχαίας Σπάρτης (2 τόμοι), Ἀλβανοί – Ἀρβανίτες – Ἕλληνες, Ἡ Αὐτοκρατορία τῆς Κωνσταντινουπόλεως (2 τόμοι), Μικρασιατική Ἐκστρατεία: Ἀπό τό Ἔπος στήν Τραγωδία (2 τόμοι), Ἡ Ἑλλάς κατά τούς Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913, Ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση τοῦ 1821 (4 τόμοι), Ἡ Ἱστορία ἀπό τήν σκοπιά τῶν Τούρκων καί Μέγας Ἀλέξανδρος: Ὁ ἄνθρωπος-φαινόμενο. Ἐπίσης, συνέγραψε τίς φιλολογικές μελέτες: Ἡ πολιτική σκέψη τοῦ Παπαδιαμάντη, Ὁ σατιρικός Καρυωτάκης, Κ. Π. Καβάφης: Ἡ νεώτερη αἰγυπτιακή Σφίγγα.

.

Facebook

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *