Ο Λευκός αετός - Νικολάι Λεσκόφ

Στα τρία διηγήματα που περιλαμβάνονται στην παρούσα έκδοση, μας αποκαλύπτει τη γοητεία που ασκεί στον Ρώσο ο μυστικισμός: Στον περίφημο «Λευκό Αετό» δημιουργεί μια γκογκολική ατμόσφαιρα και μας αφηγείται, ακροβατώντας μεταξύ μυστηρίου και σάτιρας, την περιπέτεια ενός σκοτεινού επιθεωρητή, ο οποίος, ενώ διερευνά κάποιες οικονομικές ατασθαλίες, έρχεται αντιμέτωπος με τον παράδοξο σωσία του, τον άνθρωπο που ενσαρκώνει τη φωτεινή πλευρά του. Το «Πνεύμα τής Μαντάμ ντε Ζανλίς» είναι μια παρωδία πνευματιστικής σεάνς, με φανερούς συμβολισμούς αλλά και κρυφές αναφορές στον απομονωτισμό μέσα στον οποίο επιλέγει να ζει μερίδα της ρωσικής κοινωνίας. Τέλος, το «Φάντασμα στο Κάστρο των Μηχανικών», που βασίζεται σ’ αληθινά περιστατικά κι εκτυλίσσεται σ’ έναν πραγματικό πύργο, είναι μια αυθεντική ιστορία τρόμου, ένα γοτθικό μυστήριο που ξετυλίγεται μ’ επιβλητικό τόνο σε μια ρυθμική αφήγηση, μια δεξιοτεχνική συνύπαρξη αλήθειας και φαντασίας.

Τα τρία αυτά διηγήματα προσφέρουν μια γεύση της γραφής του Νικολάι Λεσκόφ, ο οποίος ισορροπεί με χαρακτηριστική άνεση ανάμεσα στο φαιδρό και το τραγικό, το μυστηριακό και το ρεαλιστικό, διαμορφώνοντας τη δική του, ιδιαίτερη ποιητική.

Ο Νικολάι Σεμένοβιτς Λέσκοφ (1831-1895) γεννήθηκε στη δυτική Ρωσία από σχετικά φτωχή οικογένεια. Στα δεκαπέντε του άρχισε να εργάζεται στο στρατολογικό γραφείο του Κιέβου, και σε αυτό το διάστημα διάβαζε πολύ, αποκτώντας εκτεταμένες γνώσεις για πολλά θέματα, με κυριότερο την ορθόδοξη θεολογία. Στο Κιέβο γνώρισε και παντρεύτηκε την Όλγα Βασίλιεβνα Σμιρνόβα, κόρη εμπόρου. Απέκτησαν δύο παιδιά, αλλά αργότερα η Όλγα κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική. Το 1857, ο Λέσκοφ και η οικογένειά του μετακόμισαν στη βορειοανατολική Ρωσία, όπου άρχισε να εργάζεται στην εταιρεία ενός βρετανού θείου του, ταξιδεύοντας σε όλη τη χώρα. Μετά από τρία χρόνια όμως, η εταιρεία ναυάγησε και ο Λέσκοφ άρχισε μια νέα καριέρα ως δημοσιογράφος, πρώτα στο Κιέβο και αργότερα στην Αγία Πετρούπολη, όπου και εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο "Ο Μόσχος" (1863). Το 1864, δύο χρόνια μετά το χωρισμό του από την Όλγα, ο Λέσκοβ γνώρισε την Κατερίνα Μπούμπνοβα, με την οποία απέκτησε ένα τρίτο παιδί, τον Αντρέι. Τον επόμενο χρόνο έγραψε το πιο γνωστό έργο του, τη "Μαίρη Μάκβεθ του Μτσενσκ" , το οποίο ενέπνευσε μια όπερα του Σοστάκοβιτς (1934). Υπήρξε παραγωγικότατος συγγραφέας, αλλά συχνά τα έργα του δεν είχαν απήχηση. Το 1875, απογοητευμένος από την αδιαφορία του λογοτεχνικού και πολιτικού κόσμου για τα έργα του, και έχοντας προβλήματα από τον ανεπίσημο γάμο του, έφυγε από τη Ρωσία για μια επίσκεψη στο Παρίσι. Εκεί βίωσε μια πνευματική κρίση που τον έστρεψε ενάντια στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Άρχισε να αναπτύσσει μια μορφή πνευματικού χριστιανισμού παρόμοια με του Τολστόι, τον οποίο θαύμαζε πολύ. Χώρισε από την Μπούμπνοβα σε μια προσπάθεια να διάγει άγαμο βίο. Οι κριτικές του κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας προκάλεσαν νέες διαμάχες και απορρίψεις. Προς το τέλος της ζωής του ο Λέσκοφ απογοητευόταν όλο και περισσότερο, τόσο από τη μεταχείριση που αντιμετώπιζε όσο και από το ηθικό επίπεδο του ρωσικού λαού. Περιέγραψε θαυμάσια τις άθλιες συνθήκες που επικρατούσαν στις μεγάλες ιδιοκτησίες της τσαρικής Ρωσίας, την κραιπάλη που χαρακτήριζε τη ζωή πολλών μελών της αριστοκρατίας και τις δεισιδαιμονίες του ρωσικού λαού. Γνωστά έργα του είναι: "Ο καλλιτέχνης κομμωτής", "Λιέβσα", "Η ληστεία", "Ο σκοπός", "Ο στοιχειωμένος προσκυνητής".

.

Facebook

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *